Najlepsze piesze wycieczki jednodniowe z Interlaken, według trudności

Interlaken leży w kotlinie między dwoma jeziorami, otoczonej wysokimi górami ze wszystkich stron, dlatego piesze wycieczki obejmują tu zarówno płaski, dostępny dla wózków szlak nad brzegiem jeziora, jak i grań, do której doświadczeni członkowie klubów alpejskich podchodzą z pełnym szacunkiem. Dziesięć poniższych wycieczek uszeregowano według tego, co naprawdę decyduje o trudności trasy: metry przewyższenia, ekspozycja, odległość od pomocy oraz to, czy zła pogoda zamienia przyjemny spacer w realny problem. Odległości i ceny wyciągów są przybliżone i zmieniają się z roku na rok, więc przed poświęceniem całego dnia na którąś z nich sprawdź aktualne ceny i terminy otwarcia.

Jak porównują się te dziesięć tras

Trasa	Czas trwania	Przewyższenie	Wymagany wyciąg lub pociąg	Najlepszy sezon
Szlak nad brzegiem w Giessbach	1,5–2 godz.	poniżej 100 m	Łódź (opcjonalnie)	kwiecień–październik
Dno doliny Lauterbrunnen	2–3 godz.	poniżej 50 m	brak	cały rok
Wąwóz Aare i wodospad Reichenbach	1,5 godz.	poniżej 100 m	brak	maj–październik (wąwóz zamknięty zimą)
Pętla wokół Oeschinensee	3 godz.	250–400 m	gondola z Kandersteg	czerwiec–październik
Pętla Harder Kulm	2–2,5 godz.	150 m pieszo (resztę robi kolejka)	kolejka linowo-terenowa	kwiecień–listopad
Männlichen do Kleine Scheidegg	1,5–2 godz.	200 m zejścia	kolejka linowa w górę	czerwiec–październik
Bachalpsee	2,5–3 godz. w obie strony	450 m	kolejka linowa Grindelwald First	czerwiec–październik
Pętla Faulhorn i Bussalp	6–7 godz.	700 m	pociąg na Schynige Platte	koniec czerwca–wrzesień
Eiger Trail	3–3,5 godz.	350 m (głównie zejście)	kolej na Jungfraujoch do Eigergletscher	lipiec–wrzesień
Grań Hardergrat	8–10 godz.	1700 m	brak (opcjonalnie kolejka Harder Kulm na start)	lipiec–wrzesień

1. Szlak nad brzegiem w Giessbach (najłatwiejszy)

Szlak wzdłuż brzegu Jeziora Brienz między Iseltwald a wodospadem Giessbach jest tak łagodny, jak to tylko możliwe: w większości płaski, dobrze utwardzony i zacieniony przez buki oraz kasztanowce na dużej części trasy. Dotarcie do samego szlaku nie wymaga kolejki linowej — łódź lub droga dowożą do Giessbach, skąd ścieżka wije się wzdłuż wody, mijając niewielkie zatoczki. Nagrodą są bliskie widoki na wielopoziomowy wodospad Giessbach, który spada przez zalesione tarasy obok zabytkowej kolejki linowo-terenowej. Odcinki o gładszej nawierzchni nadają się dla wózków dziecięcych i dla każdego, kto dochodzi do siebie po intensywniejszym dniu poprzedniego dnia.

2. Dno doliny Lauterbrunnen

Spacer dnem doliny między wsią Lauterbrunnen a Stechelberg jest płaski, dobrze oznakowany i prowadzi obok większości z 72 wodospadów, z których słynie dolina, w tym blisko widoku na Staubbachfall od dołu, z możliwością zboczenia do wodospadów Trümmelbach, dziesięciu lodowcowych kaskad wyrzeźbionych w skale (wstęp około 14 CHF, warto wybrać słoneczne popołudnie, gdy woda z topniejącego lodowca jest najbardziej obfita). Cały spacer wodospadami doliny zajmuje dwie do trzech godzin w łagodnym tempie, przy znikomej zmianie wysokości, a oba końce trasy łączą się z koleją. Prywatna jednodniowa wycieczka do wodospadów Lauterbrunnen jest warta rozważenia, jeśli wolisz, aby logistyką zajął się kierowca, a przewodnik wskazał, które kaskady naprawdę warto zobaczyć.

3. Wąwóz Aare i wodospad Reichenbach

Niedaleko Meiringen kładka prowadzi przez wąski, wapienny wąwóz Aare, gdzie rzeka wyżłobiła szczelinę miejscami zaledwie kilkumetrowej szerokości. To krótki, płaski spacer (wstęp około 8 CHF), który bez przystanków zajmuje mniej niż godzinę, a wydłuża się do 1,5 godziny, jeśli dołączysz przystanek przy pobliskim wodospadzie Reichenbach, znanym z historii Sherlocka Holmesa, do którego prowadzi osobna kolejka linowo-terenowa. Wąwóz jest zamykany na zimę i po ulewach podnoszących poziom wody, więc przed wyjazdem z Interlaken Ost (około 20 minut pociągiem) sprawdź, czy jest otwarty.

4. Pętla wokół Oeschinensee

Z Kandersteg gondola (bilet powrotny około 32 CHF) wywozi znaczną część drogi do Oeschinensee, intensywnie turkusowego jeziora polodowcowego otoczonego klifami i wiszącymi lodowcami. Pętla wokół jeziora dodaje 250–400 m łagodnego podejścia i zejścia, w zależności od wybranej ścieżki bocznej, i zajmuje około trzech godzin, licząc przystanek w jednej z restauracji nad jeziorem. Kandersteg jest oddalone od Interlaken o mniej więcej godzinę pociągiem przez Spiez, co czyni tę wycieczkę dłuższym wypadem niż pozostałe z tej listy, ale sceneria naprawdę różni się od wszystkiego bliżej miasta.

5. Pętla Harder Kulm

Kolejka linowo-terenowa z Interlaken Ost na Harder Kulm zajmuje osiem minut i wykonuje większość podejścia (bilet powrotny około 36 CHF, lub w cenie Swiss Travel Pass), pozostawiając krótką pętlę wokół grzbietu szczytowego i platformy widokowej z około 150 m podejścia i zejścia na własnych nogach. To, co czyni Harder Kulm wartym wyprawy bardziej niż inne punkty widokowe, to kąt patrzenia: widzisz wprost w dół na Bödeli między Jeziorem Thun a Jeziorem Brienz, z Interlaken rozłożonym poniżej jak na mapie. To najprostszy sposób, by w pół dnia z miasta zdobyć prawdziwą panoramę ze szczytu.

6. Männlichen do Kleine Scheidegg

Wjedź kolejką linową na Männlichen (z Grindelwaldu lub Wengen, bilet powrotny około 62 CHF) i przejdź grzbietowy szlak do Kleine Scheidegg, łagodnie opadającą ścieżkę niemal bez trudności technicznych, oferującą w pogodny dzień najbliższe, ciągłe widoki na Eiger, Mönch i Jungfrau, jakie zobaczysz bez opłacania kolei na Jungfraujoch. Trasa zajmuje 1,5–2 godziny w łagodnym tempie, z restauracją w Kleine Scheidegg i pociągiem na koniec. To wycieczka, o której ludzie myślą, mówiąc, że górska sceneria Interlaken lepiej wygląda na zdjęciach, niż faktycznie się wspina.

7. Bachalpsee

Podejście do Bachalpsee zaczyna się na górnej stacji kolejki linowej Grindelwald First (bilet powrotny około 74 CHF, taniej z biletami regionalnymi) i wznosi się o mniej więcej 450 m dobrze wybudowaną ścieżką do pary jezior polodowcowych, które w spokojny poranek odbijają otaczające szczyty. Zaplanuj 2,5–3 godziny w obie strony w wygodnym tempie, więcej, jeśli chcesz posiedzieć nad wodą. Latem robi się tu tłoczno już od późnego przedpołudnia, więc wcześniejszy wyjazd kolejką jest wart wczesnej pobudki. Bilet na kolejkę linową Grindelwald First to ten, który warto zarezerwować z wyprzedzeniem w lipcu i sierpniu, bo kolejki przy stacji dolnej bez wyznaczonej godziny mogą trwać ponad 45 minut.

8. Pętla Faulhorn i Bussalp

Zaczynając od kolejki zębatej na Schynige Platte (bilet powrotny standardowo około 63 CHF, mniej więcej połowa z Half Fare), trasa na Faulhorn prowadzi wysoką, w większości bezleśną granią, oferując szerokie widoki na oba jeziora i Alpy Berneńskie, przechodzi w pobliżu Bachalpsee, po czym schodzi do Bussalp, skąd autobus wraca do Grindelwaldu.

To poważny dzień: 700 m podejścia, sześć do siedmiu godzin razem z przystankami i długie odcinki bez żadnej osłony przed wiatrem czy nagłą zmianą pogody. Schronisko Faulhorn serwuje jedzenie w najwyższym punkcie trasy, będąc jedynym realnym schronieniem na całej drodze. Wybieraj się tam wyłącznie przy ustabilizowanej pogodzie i tylko od końca czerwca do września, gdy szlak jest już całkowicie wolny od śniegu.

9. Eiger Trail

Kolej na Jungfraujoch wywozi cię do Eigergletscher, skąd Eiger Trail prowadzi pod północną ścianą Eigeru do Alpiglen, głównie schodząc (około 350 m netto ubytku wysokości) przez trzy do 3,5 godziny. Trudność nie wynika tu z przewyższenia, lecz z podłoża: luźny piarg, okazjonalne spadające kamienie z góry i wyraźne poczucie skali, gdy stoi się pod 1800 pionowymi metrami wapienia i lodu. Według szwajcarskich standardów szlak jest oceniany jako umiarkowany, ale wymaga pewnego kroku i braku lęku przed eksponowanymi odcinkami blisko podnóża ściany. Wybieraj się tylko między lipcem a wrześniem, po zejściu wyższego śniegu, i sprawdź warunki na stacji Eigergletscher przed wyruszeniem.

10. Grań Hardergrat (najtrudniejszy)

Hardergrat biegnie całą granią od okolic Interlaken po Augstmatthorn, zdobywając około 1700 m przewyższenia w osiem do dziesięciu godzin, z kilkoma odcinkami wspinaczki z użyciem rąk i długimi fragmentami prawdziwej ekspozycji po obu stronach wąskiego grzbietu. Nie ma tam schroniska, żadnego pewnego źródła wody, gdy już jesteś na grani, ani łatwej drogi odwrotu przez większość środkowego odcinka — jeśli pogoda się zmieni, jesteś zobowiązany dokończyć trasę albo zawrócić bardzo daleko. To trasa wyłącznie dla wytrenowanego, doświadczonego turysty, pokonywana w suchych warunkach od lipca do września, najlepiej z kimś, kto już nią szedł, albo z dokładną mapą i bardzo wczesnym startem.

Jak dokonać wyboru

Jeśli masz czas tylko na jedną wycieczkę, dopasuj ją do swojej kondycji i prognozy pogody, a nie do zdjęć. Chmury na wysokich grzbietach (Faulhorn, Hardergrat, Eiger Trail) potrafią szybko zamienić dobry dzień w zły, podczas gdy spacery dnem doliny i trasa w Giessbach pozostają przyjemne nawet przy zachmurzeniu. Szersze spojrzenie na to, czym wypełnić dłuższy pobyt, daje sześciodniowy plan wycieczek pieszych, który łączy kilka z tych tras z dniami odpoczynku, a ile dni spędzić w Interlaken pokazuje, jak piesze wycieczki wpisują się w pociągi i jeziora regionu.

Jeśli nie chcesz sam planować logistyki, wycieczka z przewodnikiem do alpejskiego jeziora z obiadem w górskiej chacie zdejmuje z ciebie znajdowanie trasy i pilnowanie czasu, co jest przydatne przy pierwszej wizycie, gdy jeszcze nie wiesz, których kolejek unikać w godzinach szczytu. Na coś dłuższego, czterodniowy trekking Via Alpina z przewodnikiem łączy pieszo kilka dolin, z noclegami zorganizowanymi za ciebie.

Cokolwiek wybierzesz, sprawdź przed wyjazdem, jak działają wyciągi i pociągi obsługujące te szlaki — wyjaśnienie kolejek linowych i linowo-terenowych opisuje rezerwacje i harmonogramy, i warto wiedzieć, że wyciągi tutaj bywają zamykane na planowane konserwacje wiosną i jesienią, a czasem z powodu wiatru na eksponowanych odcinkach, co zepsuło więcej dni wędrówek w Interlaken niż jakakolwiek zła prognoza.

Pytania dotyczące wyboru wycieczki pieszej z Interlaken

Czy trzeba wcześniej rezerwować kolejki linowe na te wycieczki?

Na Grindelwald First, Männlichen i do Kandersteg-Oeschinensee rezerwacja godziny online dzień wcześniej pozwala uniknąć kolejek w lipcu i sierpniu. Harder Kulm i Schynige Platte rzadko wymagają wcześniejszej rezerwacji poza szczytem weekendów.

Która z tych wycieczek jest możliwa bez kolejki linowej lub pociągu?

Szlak nad brzegiem w Giessbach oraz spacer dnem doliny Lauterbrunnen zaczynają się i kończą przy stacji kolejowej na dnie doliny i nie wymagają wyciągu. Wąwóz Aare od strony Meiringen też można osiągnąć pieszo ze stacji.

Jaki jest najlepszy miesiąc na wysokogórskie wycieczki, takie jak Faulhorn czy Bachalpsee?

Od połowy czerwca do początku października, gdy przełęcze są już wolne od śniegu. Pod koniec czerwca na stokach północnych wciąż zdarzają się płaty śniegu w większości lat, a pierwszy śnieg może spaść już w połowie października.

Czy grań Hardergrat naprawdę jest tylko dla doświadczonych?

Tak. Ma około 1700 m podejścia, kilka eksponowanych odcinków wymagających wspinaczki z użyciem rąk i żadnej schroniska ani źródła wody na samej grani. Nie jest oznaczona jako via ferrata, ale wymaga podobnej odporności na ekspozycję.

Czy można użyć Swiss Travel Pass lub biletu regionalnego na wyciągi dojazdowe?

Swiss Travel Pass w pełni pokrywa Harder Kulm i pociąg na Schynige Platte. Jungfrau Travel Pass i Berner Oberland Pass dają zniżki lub darmowe przejazdy na Grindelwald First, Männlichen i kilka innych; przed wyjazdem sprawdź mapę ważności każdego biletu.

Co spakować na wycieczkę powyżej 2000 metrów?

Warstwy ubrań, kurtkę przeciwwiatrową, ochronę przeciwsłoneczną nawet przy zachmurzeniu, solidne buty z dobrą przyczepnością, co najmniej litr wody oraz gotówkę lub kartę na jedzenie w schronisku. Pogoda na grzbietach Oberlandu Berneńskiego zmienia się szybciej, niż sugeruje prognoza.

Czy te szlaki nadają się dla dzieci?

Szlak w Giessbach, dno doliny Lauterbrunnen i pętla wokół Harder Kulm dobrze sprawdzają się dla rodzin. Bachalpsee oraz trasa z Männlichen do Kleine Scheidegg nadają się dla starszych dzieci przyzwyczajonych do dwóch-trzech godzin marszu. Eiger Trail i Hardergrat zostaw dla dorosłych.