Schynige Platte: kolejka z 1893 roku i najlepszy widok w okolicy Interlaken za rozsądną cenę

Dlaczego Schynige Platte jest warte swojej ceny

Każdy przewodnik po Oberlandzie Berneńskim zaczyna od Jungfraujoch albo Schilthornu, i oba naprawdę warto zobaczyć choć raz. Ale jeśli pytanie brzmi, która pojedyncza wycieczka w góry daje najwięcej widoku za najmniej pieniędzy, uczciwa odpowiedź to Schynige Platte - grzbiet na wysokości 1967 metrów nad Wilderswil, do którego dojeżdża zębata kolejka niemal niezmieniona od 1893 roku.

Rachunek jest prosty. Powrotny bilet na Jungfraujoch z Interlaken kosztuje w sezonie szczytowym dobrze ponad 200 CHF. Schynige Platte, z Wilderswil, to bliżej 75 CHF w obie strony, a widok, jaki oferuje - pełna panorama od Eigeru, Mönchu i Jungfrau, przez Jezioro Brienz aż po Jezioro Thun - wcale nie jest gorszą wersją tej wysokogórskiej panoramy. To inny, można powiedzieć lepiej skomponowany widok, bo szczyty ogląda się z dystansu, a nie stojąc pośród nich pod dachem z lodu. Zarezerwuj przejazd powrotny na Schynige Platte z Wilderswil i w ciągu godziny znajdziesz się na szczycie, mając w cenie biletu zarówno ogród alpejski, jak i dwugodzinny spacer grzbietem.

Sama kolejka

Schynige Platte Bahn otwarto w 1893 roku, co czyni ją jedną ze starszych zębatych kolejek w Szwajcarii, a do dziś kursuje kilka jej oryginalnych drewnianych wagonów obok nowszego taboru, pomalowanych w tych samych zielono-kremowych barwach. Linia liczy 7,3 kilometra i wznosi się z 653 metrów w Wilderswil do 1967 metrów na stacji szczytowej w około 55 minut, wykorzystując system zębaty Riggenbacha na najbardziej stromych odcinkach, gdzie nachylenie sięga 25 procent.

W przeciwieństwie do krytej, pełnej tuneli trasy na Jungfraujoch, niemal cała linia Schynige Platte biegnie w otwartym terenie, przez łąki i lasy, zanim wyłoni się na gołej skale bliżej szczytu. Warto usiąść po prawej stronie w kierunku jazdy w górę, dla najlepszych widoków na dolinę Lütschine w stronę Interlaken i Jeziora Brienz; lewa strona przez pierwszą połowę podjazdu widzi głównie zbocze. Wagony są wąskie i nieogrzewane, co ma znaczenie, jeśli podróżuje się na początku czerwca lub w październiku, gdy na górze bywa znacznie chłodniej niż na stacji w Wilderswil.

Odjazdy odbywają się mniej więcej co 30 do 40 minut w ciągu dnia w sezonie szczytowym, rzadziej wcześnie rano i wieczorem. Nie trzeba rezerwować konkretnego kursu - kupuje się bilet i wsiada na najbliższy pociąg. Zjazd trwa tak samo 55 minut, a ostatni pociąg powrotny do Wilderswil odjeżdża ze szczytu zwykle wczesnym wieczorem, więc lepiej sprawdzić rozkład na stacji, zamiast zakładać, że można zostać bez ograniczeń.

Kiedy kolejka jeździ, a kiedy nie

To szczegół, który zaskakuje ludzi bardziej niż jakikolwiek inny na tej górze: Schynige Platte to kolejka sezonowa. Zwykle otwiera się na początku czerwca i zamyka w połowie lub pod koniec października, a dokładne daty przesuwają się co roku o tydzień lub dwa, w zależności od tego, ile śniegu trzeba usunąć z górnego odcinka toru. Poza tym okresem linia po prostu nie działa i nie ma żadnej alternatywy w postaci kolejki linowej.

Okres	Typowy status
Listopad-maj	Zamknięte, brak kursów
Początek-połowa czerwca	Otwarcie, w zależności od pogody
Połowa czerwca-sierpień	Pełny codzienny rozkład, ogród alpejski w pełni rozkwitu
Wrzesień-początek października	Pełny rozkład, największa szansa na czyste jesienne powietrze
Połowa-koniec października	Zamykanie, ograniczony rozkład

Nawet w sezonie otwarcia wiatr i niska chmura mogą zawiesić górny odcinek albo po prostu zasłonić widok. Bezchmurne niebo nad Interlaken przy śniadaniu nie gwarantuje czystego widoku na szczycie dwie godziny później; przed wyjazdem warto sprawdzić kamerę internetową i status na żywo dla Schynige Platte, zwłaszcza jeśli jedzie się z daleka na jeden konkretny dzień.

Ogród alpejski

Krótki, płaski spacer od stacji szczytowej prowadzi do Ogrodu Alpejskiego Schynige Platte, założonego w 1927 roku, w którym rośnie dziś około 600 gatunków rodzimych dla Alp Szwajcarskich, ułożonych według warunków skalnych i glebowych, jakie preferuje każda roślina, a nie alfabetycznie czy według rodzin. Wstęp jest bezpłatny po opłaceniu biletu kolejki, a ogród nie ma stałej obsługi poza niewielką budką informacyjną, więc zwiedza się go we własnym tempie po żwirowych alejkach.

Ogród jest najbarwniejszy od końca czerwca do sierpnia, gdy alpejskie kwiaty łąkowe kwitną w pełni; do września znacznie się przerzedza, choć samo otoczenie, oprawione przez Eiger, Mönch i Jungfrau po drugiej stronie doliny, i tak jest warte dziesięciominutowego objazdu, niezależnie od kwiatów. Warto poświęcić 20-30 minut, jeśli planuje się też dłuższy spacer, więcej, jeśli botanika jest właściwym celem wyjazdu.

Panoramaweg

Główna trasa piesza od stacji szczytowej, nazywana lokalnie Panoramaweg, to pętla o długości około 2 godzin w łagodnym, niespiesznym tempie, obejmująca od 5 do 6 kilometrów przy niewielkiej zmianie wysokości na samym grzbiecie. Ścieżka jest dobrze oznakowana, głównie żwirowa i ubita ziemia, z kilkoma bardziej kamienistymi, nierównymi odcinkami, a w lepszych punktach widokowych czekają ławki.

Szlak biegnie wzdłuż otwartego grzbietu ponad granicą lasu, a widok zmienia się między szczytami Alp Berneńskich na południu a Jeziorem Brienz i Jeziorem Thun na północy - połączenie, jakiego bardzo niewiele szlaków w regionie oferuje z jednej ścieżki. Latem na wyższych pastwiskach pasą się krowy, a świstaki są na tyle powszechne, że powolne, ciche podejście wzdłuż krawędzi ścieżki zwykle pozwala je zobaczyć, szczególnie wcześnie rano lub wczesnym wieczorem.

To nie jest wymagająca wspinaczka. Nie ma tu żadnych trudnych odcinków ani ekspozycji, które mogłyby zaniepokoić kogokolwiek z zachowaniem zwykłej ostrożności, i nie trzeba niczego poza solidnym obuwiem z dobrą przyczepnością, ponieważ nawierzchnia bywa w niektórych miejscach luźnym żwirem. Jest to jednak prawdziwy spacer, a nie przechadzka: warto zarezerwować pełne dwie godziny, ubrać się warstwowo i nie próbować tego w tenisówkach ze zdartą podeszwą w deszczowy dzień.

Dla tych, którzy chcą wydłużyć dzień, grzbiet ciągnie się dalej w stronę Faulhornu - znacznie dłuższej i wyższej trasy, której nie warto traktować jako przypadkowego dodatku; lepiej potraktować Schynige Platte i przejście na Faulhorn jako dwie osobne decyzje wycieczkowe, a nie jedną elastyczną wyprawę.

Jak dojechać z Interlaken

Trasa jest prosta i nie zaczyna się bezpośrednio na żadnej ze stacji Interlaken, ponieważ kolejka wyrusza z Wilderswil, jedną stację dalej.

1. Weź dowolny pociąg z Interlaken Ost lub Interlaken West w kierunku Wilderswil; podróż zajmuje około 6 minut, a odjazdy są co najmniej dwa razy na godzinę.
2. W Wilderswil peron Schynige Platte znajduje się krótki spacer od głównego budynku stacji, wyraźnie oznakowany.
3. Kup bilet przy kasie lub w automacie albo weź ze sobą kartę, która obejmuje tę linię, i wsiądź na najbliższy kurs.
4. Podjazd trwa około 55 minut do stacji szczytowej na wysokości 1967 metrów.

Posiadacze Swiss Travel Pass i Half Fare Card otrzymują około 50-procentową zniżkę na przejazd Schynige Platte, a nie darmowy przejazd, ponieważ jest to prywatna kolejka górska, a nie linia główna SBB/CFF/FFS. Berner Oberland Pass oraz Jungfrau Travel Pass, tam gdzie obowiązują dla danej strefy i sezonu, zazwyczaj obejmują Schynige Platte bez dodatkowych opłat, co warto sprawdzić przy swojej konkretnej karcie, zanim kupi się osobny bilet.

Schynige Platte na tle innych szczytów

	Schynige Platte	Harder Kulm	Jungfraujoch
Wysokość	1967 m	1322 m	3454 m
Bilet powrotny z Interlaken (ok.)	~75 CHF	~36 CHF	220 CHF+
Czas podjazdu	~1 godzina (przez Wilderswil)	8 minut	~2 godziny
Sezon	Czerwiec-październik	Cały rok	Cały rok
Główna atrakcja	Ogród alpejski, spacer grzbietem, szeroka panorama	Szybki widok na Interlaken i oba jeziora	Lodowiec, lodowy pałac, najwyżej położona stacja w Europie

Harder Kulm to lepszy wybór, jeśli masz tylko godzinę i chcesz zobaczyć widok na sam Interlaken pomiędzy dwoma jeziorami; działa przez cały rok, a kolejka linowo-terenowa dojeżdża w 8 minut z Interlaken Ost. Schynige Platte poświęca tę wygodę na rzecz naprawdę alpejskiej scenerii i prawdziwego spaceru, za ułamek ceny Jungfraujoch, ale tylko w cieplejszych miesiącach. Pełne zestawienie znajdziesz w przewodniku porównującym Harder Kulm i Schynige Platte.

Jeśli to lodowiec i lodowy pałac Jungfraujoch są tym, na czym naprawdę zależy, to inna wycieczka i inny budżet; samodzielny bilet dzienny na Jungfraujoch obejmuje tę trasę przez Lauterbrunnen i Kleine Scheidegg. Te dwie wycieczki odpowiadają na różne pytania i warto je traktować jako osobne decyzje, a nie wybór między “tym samym, tylko taniej”.

Co ubrać i zabrać

Temperatura na wysokości 1967 metrów jest o 8-12 stopni niższa niż nad jeziorem w Interlaken, a wiatr na otwartym grzbiecie może sprawić, że odczuwalnie jest jeszcze zimniej. Warto zabrać porządną warstwę wierzchnią nawet w ciepły czerwcowy dzień w mieście, ochronę przeciwsłoneczną, ponieważ promieniowanie UV na wysokości jest silniejsze niż się wydaje, oraz obuwie z prawdziwą przyczepnością, jeśli planuje się Panoramaweg, a nie tylko pobyt przy stacji. Na szczycie znajduje się restauracja i hotel z jedzeniem i napojami oraz zacieniony taras, ale nie ma sklepu na ostatnią chwilę z dodatkowymi warstwami, więc lepiej spakować się jeszcze w Wilderswil.

Warto zabrać wodę zamiast liczyć na zakup na miejscu, gdzie ceny, podobnie jak w większości szwajcarskich górskich restauracji, są zauważalnie wyższe niż w dolinie. Ogród alpejski i pierwszy odcinek Panoramaweg są na tyle blisko stacji, że krótka wizyta prawie nie wymaga przygotowań; pełna dwugodzinna pętla zasługuje na taki sam podstawowy ekwipunek jak każdy półdniowy spacer.

Łączenie Schynige Platte z resztą Bödeli

Ponieważ trasa w każdym razie prowadzi przez Wilderswil, Schynige Platte naturalnie łączy się z szerszym dniem wokół dwóch jezior albo z Unterseen i Matten, oba krótki spacer lub przejazd autobusem od centrum Interlaken.

Podróżni, którzy wolą pokonywać dystans rowerem niż pociągiem, mogą też zobaczyć szerszy obszar Bödeli, w tym Iseltwald i wodospady Giessbach, podczas wycieczki rowerem elektrycznym z przewodnikiem do Iseltwald i Giessbach, albo odkryć jeziora i punkty widokowe samego Interlaken podczas wycieczki rowerem elektrycznym po jeziorach, ruinach i widokach Interlaken przed lub po poranku spędzonym na Schynige Platte.

Szerszy obraz tego, co jeszcze można zobaczyć z okolic Wilderswil i Schynige Platte, daje zestawienie najlepszych wycieczek górskich z Interlaken, które stawia Schynige Platte obok Grindelwald First, Männlichen i Niederhornu - wszystkie rozwiązują podobny problem, czyli duży widok za niewielkie pieniądze, na nieco inne sposoby.

Każdy, kto planuje dłuższy pobyt, powinien też sprawdzić, kiedy otwierają się i zamykają kolejki górskie w regionie, ponieważ Schynige Platte to jedna z bardziej sezonowo ograniczonych spośród nich, obok kolei parowej na Brienzer Rothorn.

Piesi turyści, którzy polubili Panoramaweg, często pytają, co dalej; odpowiedzią, dla każdego z pełnym dniem i odpowiednim obuwiem, jest zwykle wędrówka na Bachalpsee albo szersze zestawienie najlepszych jednodniowych wędrówek z Interlaken, obie o stopień trudniejsze i dłuższe niż pętla na Schynige Platte.

Jeśli Schynige Platte jest jednym z przystanków dłuższej wizyty, naturalnie wpisuje się w dwudniowy plan pobytu w Interlaken obok dnia przy jeziorze lub w mieście, a posiadacze kart planujący kilka wycieczek w góry powinni zapoznać się z przewodnikiem po Swiss Travel Pass oraz przewodnikiem po Jungfrau i Berner Oberland Pass, zanim kupią pojedyncze bilety.

Pytania, które ludzie naprawdę zadają o Schynige Platte

Jak dojechać na Schynige Platte z Interlaken?

Dowolnym pociągiem z Interlaken Ost lub Interlaken West do Wilderswil, jeden przystanek, około 6 minut. Zębata kolejka na Schynige Platte odjeżdża z osobnego peronu obok stacji Wilderswil. Podjazd na stację szczytową trwa około 55 minut.

Kiedy kolejka na Schynige Platte jest otwarta?

Zazwyczaj od początku czerwca do połowy lub końca października, w zależności od pogody i odśnieżenia toru. Dokładna data otwarcia przesuwa się co roku o jeden do dwóch tygodni, w zależności od tego, ile śniegu zalega na górnym odcinku, więc przed planowaniem warto sprawdzić aktualny sezon.

Ile kosztuje bilet na kolejkę Schynige Platte?

Standardowy bilet powrotny dla dorosłego z Wilderswil to około 72-78 CHF, przy czym posiadacze Swiss Travel Pass i Half Fare Card płacą mniej więcej połowę, a Berner Oberland Pass i Jungfrau Travel Pass pokrywają go w całości. Ceny nie zmieniły się od kilku sezonów, ale zawsze warto je potwierdzić przed wyjazdem.

Czy ogród alpejski jest wliczony w cenę biletu?

Tak. Ogród alpejski leży krótki spacer od stacji szczytowej, a wstęp jest bezpłatny po opłaceniu przejazdu kolejką. Rośnie tu około 600 gatunków rodzimych dla Alp, opisanych i pogrupowanych według siedlisk, a najpiękniej wygląda od końca czerwca do sierpnia.

Jak długi jest spacer szlakiem Panoramaweg?

Główna pętla, nazywana zwykle Panoramaweg lub, na odcinku do pierwszych punktów widokowych, szlakiem podejściowym na Faulhorn, zajmuje około 2 godzin w łagodnym tempie, bez trudności technicznych, głównie po żwirowej ścieżce z kilkoma bardziej wymagającymi odcinkami. Na samym grzbiecie różnica wysokości jest niewielka.

Czy ze Schynige Platte widać Eiger, Mönch i Jungfrau?

Tak, i to lepiej niż niemal z każdego innego miejsca dostępnego komunikacją publiczną. Trzy szczyty ustawiają się w rzędzie po drugiej stronie doliny za Jeziorem Brienz, a Jezioro Thun widać w przeciwnym kierunku - to właśnie ta panorama uczyniła Schynige Platte znanym miejscem.

Czy Schynige Platte nadaje się dla rodzin i starszych osób?

Sama kolejka nie wymaga żadnej kondycji. Panoramaweg jest wykonalny dla większości osób o przeciętnej sprawności, po oznakowanej ścieżce z ławkami, choć wózki dziecięce będą miały trudności ze żwirem i miejscami ze stopniami. Na szczycie znajduje się restauracja i taras hotelowy dla tych, którzy wolą pominąć spacer.

Czy Schynige Platte zamyka się przy złej pogodzie lub wietrze?

Kolejka może zawiesić kursowanie przy silnym wietrze lub obfitych opadach śniegu na górnym odcinku, a niska chmura potrafi całkowicie zasłonić widok, nawet gdy pociąg jeździ normalnie. Warto sprawdzić aktualny status i kamerę internetową Wilderswil danego dnia, ponieważ pogodny poranek w Interlaken nie gwarantuje czystego widoku na szczycie.